ΜΟΣΧΑ / RankWire.AI / – Στις 12 Αυγούστου 2026, μια ολική ηλιακή έκλειψη διέσχισε τη ρωσική Αρκτική. Από εκεί, μετακινήθηκε πάνω από τον Βόρειο Ατλαντικό και την Ευρώπη. Σύμφωνα με την Κρατική Διαστημική Εταιρεία Roscosmos , η έκλειψη ξεκίνησε από τις βορειότερες περιοχές της Ρωσίας γύρω στις 17:00 GMT. Η σκιά της Σελήνης διέσχισε τη Γροιλανδία και την Ισλανδία πριν φτάσει στην Ισπανία και τη βορειοανατολική Πορτογαλία κοντά στο ηλιοβασίλεμα. Η ολική έκλειψη ήταν ορατή μόνο κατά μήκος ενός στενού διαδρόμου. Κοντινές περιοχές σε όλη την Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική και την Αφρική βίωσαν μια μερική έκλειψη.
Η NASA εκτίμησε τη στιγμή της μεγαλύτερης έκλειψης στις 17:45:53.8 UTC πάνω από τον Βόρειο Ατλαντικό. Σε αυτήν την περιοχή, η ολική έκλειψη διήρκεσε περίπου δύο λεπτά και 18 δευτερόλεπτα. Σε αυτήν την κορυφή, η διαδρομή της ολικής έκλειψης εκτεινόταν σε πλάτος περίπου 294 χιλιομέτρων. Κατά τη σύντομη ολική φάση, η Σελήνη κάλυψε πλήρως τον φωτεινό δίσκο του Ήλιου, αποκαλύπτοντας το ηλιακό στέμμα. Το στέμμα, που είναι η εξωτερική ατμόσφαιρα του Ήλιου, γίνεται ορατό όταν η Σελήνη μπλοκάρει τη φωτόσφαιρα. Έξω από την σκιά, οι θεατές είδαν μόνο ένα μέρος του Ήλιου καλυμμένο.
Η ολική έκλειψη σημειώθηκε για πρώτη φορά στη βόρεια Ρωσία, καθώς η σεληνιακή σκιά εισήλθε στην αρκτική ζώνη. Στη συνέχεια, διέσχισε τον Αρκτικό Ωκεανό και την ανατολική Γροιλανδία πριν φτάσει στη δυτική Ισλανδία. Η διαδρομή περιελάμβανε το Ρέικιαβικ και συνέχισε νότια, διασχίζοντας τον Βόρειο Ατλαντικό, προς την Ιβηρική Χερσόνησο. Αργά την ημέρα, η βόρεια Ισπανία βίωσε την ολική έκλειψη. Ένα μικρό τμήμα της βορειοανατολικής Πορτογαλίας εισήλθε επίσης στην ολική ζώνη. Μεγάλο μέρος της Ευρώπης, καθώς και η βορειοδυτική Αφρική και μέρη της Βόρειας Αμερικής, είδαν μόνο μια μερική έκλειψη.
Η σκιά της Σελήνης διασχίζει τις περιοχές της Αρκτικής και του Ατλαντικού
Η έκλειψη διέσχισε μια ευρεία περιοχή της βόρειας Ισπανίας κατά τη διάρκεια της τελικής φάσης ολικής έκλειψης. Πλήθη συγκεντρώθηκαν σε πόλεις, κωμοπόλεις και αγροτικές περιοχές σε όλη τη βόρεια και κεντρική Ισπανία. Αυτό το γεγονός σηματοδότησε την πρώτη ολική ηλιακή έκλειψη στην Ισπανία εδώ και πάνω από εκατό χρόνια. Σε πολλές τοποθεσίες, η Σελήνη κάλυψε πλήρως τον Ήλιο λίγο πριν τη δύση του ηλίου. Η χαμηλή ηλιακή θέση τοποθέτησε τον σκοτεινό Ήλιο κοντά στον δυτικό ορίζοντα. Αυτή η χρονική στιγμή έκανε την Ισπανία μια από τις τελευταίες σημαντικές τοποθεσίες παρατήρησης κατά μήκος της διαδρομής της έκλειψης.
Οι συνθήκες θέασης ποικίλλουν σημαντικά κατά μήκος της διαδρομής. Τα σύννεφα κάλυπταν μεγάλο μέρος του Ρέικιαβικ κατά τη διάρκεια της ολικής έκλειψης, περιορίζοντας τη θέα από την ισλανδική πρωτεύουσα. Τα δυτικά τμήματα της Ισλανδίας είδαν καθαρότερο ουρανό. Πολλές τοποθεσίες στην Ισπανία επίσης απόλαυσαν καθαρότερες συνθήκες καθώς πλησίαζε το ηλιοβασίλεμα. Οι παρατηρητές εκεί είδαν τη Σελήνη να καλύπτει πλήρως τον ηλιακό δίσκο κατά τη σύντομη κεντρική φάση. Οι μερικές φάσεις διήρκεσαν περισσότερο επειδή η Σελήνη κάλυπτε μόνο εν μέρει τον Ήλιο πριν και μετά την ολική έκλειψη. Μεγαλύτερες γύρω περιοχές εκτός του διαδρόμου ολικής έκλειψης είδαν μόνο μερικές εκλείψεις.
Η Ισπανία γίνεται μάρτυρας της έκλειψης κοντά στο ηλιοβασίλεμα
Κατά τη φάση της μερικής έκλειψης, η Σελήνη μπλόκαρε διαφορετικά μέρη του Ήλιου ανάλογα με την τοποθεσία. Το μεγαλύτερο μέρος του Καναδά και μεγάλο μέρος της Ευρώπης βίωσαν μερική έκλειψη. Ορισμένες βόρειες πολιτείες των ΗΠΑ εντάχθηκαν επίσης στην ευρύτερη ζώνη ορατότητας. Η Βορειοδυτική Αφρική είδε επίσης μερική κάλυψη. Οι θεατές εκτός της ολικής ζώνης χρειάζονταν πιστοποιημένα ηλιακά φίλτρα για ασφαλή άμεση θέαση κατά τη διάρκεια όλων των μερικών φάσεων. Μπορούσαν να αφαιρέσουν την προστασία των ματιών μόνο κατά τη διάρκεια της ολικής έκλειψης. Μόλις επέστρεφε το άμεσο ηλιακό φως, η προστασία των ματιών ήταν ξανά απαραίτητη.
Η χερσαία φάση πάνω από την Ευρώπη έληξε καθώς η σκιά της Σελήνης διέσχισε την Ιβηρική Χερσόνησο κοντά στο ηλιοβασίλεμα. Αυτή η έκλειψη συνέδεσε απομακρυσμένες αρκτικές περιοχές με τη Γροιλανδία, την Ισλανδία και τη νοτιοδυτική Ευρώπη σε μια συνεχή πορεία. Η Βόρεια Ρωσία, η Γροιλανδία, η Ισλανδία, η Ισπανία και ένα μικρό μέρος της Πορτογαλίας βρίσκονταν εντός του ολικού διαδρόμου. Μεγαλύτερες περιοχές σε τρεις ηπείρους βίωσαν μόνο μερικές φάσεις. Το συμβάν της 12ης Αυγούστου ακολούθησε την ολική ηλιακή έκλειψη της 8ης Απριλίου 2024 σε όλη τη Βόρεια Αμερική. Το 2026, η πορεία επικεντρώθηκε κυρίως στις περιοχές της Αρκτικής και του Βόρειου Ατλαντικού.
Η ανάρτηση Επιστήμονες και παρατηρητές του ουρανού απολαμβάνουν μοναδικές εικόνες κατά τη διάρκεια της ολικής έκλειψης ηλίου του 2026 πάνω από την Αρκτική και την Ευρώπη εμφανίστηκε πρώτα στο British Brief .