EuroWire , ΠΑΡΙΣΙ : Ερευνητές ανέφεραν στοιχεία που συνδέουν την υψηλότερη πρόσληψη ορισμένων συντηρητικών τροφίμων με αυξημένο κίνδυνο διαβήτη τύπου 2, βασισμένα σε μια μεγάλη παρατηρητική μελέτη που παρακολούθησε τις διατροφικές συνήθειες και τα αποτελέσματα της υγείας για περισσότερο από μια δεκαετία.
Τα ευρήματα προέρχονται από τη μελέτη NutriNet-Santé , ένα συνεχιζόμενο ερευνητικό πρόγραμμα βασισμένο στον πληθυσμό που παρακολουθεί τη διατροφή και την υγεία περισσότερων από 100.000 ενηλίκων στη Γαλλία από το 2009. Οι ερευνητές ανέλυσαν επαναλαμβανόμενα διατροφικά αρχεία που παρείχαν οι συμμετέχοντες και συνέκριναν την πρόσληψη συντηρητικών με τη συχνότητα εμφάνισης διαβήτη τύπου 2 που διαγνώστηκε κατά την περίοδο παρακολούθησης, η οποία εκτείνεται έως το 2023.
Σύμφωνα με την ανάλυση, οι συμμετέχοντες με την υψηλότερη συνολική κατανάλωση συντηρητικών τροφίμων εμφάνισαν σημαντικά υψηλότερο ποσοστό εμφάνισης διαβήτη τύπου 2 από εκείνους με τη χαμηλότερη πρόσληψη. Μετά την προσαρμογή παραγόντων όπως η ηλικία, το φύλο, ο δείκτης μάζας σώματος, η σωματική δραστηριότητα, το κάπνισμα, το επίπεδο εκπαίδευσης και η συνολική ποιότητα της διατροφής, οι ερευνητές ανέφεραν ότι η υψηλή έκθεση σε συντηρητικά συσχετίστηκε με αύξηση της συχνότητας εμφάνισης διαβήτη που πλησιάζει το 50% σε σύγκριση με τη χαμηλή έκθεση.
Η μελέτη αξιολόγησε την έκθεση σε 17 συντηρητικά που καταναλώθηκαν από τουλάχιστον το 10% των συμμετεχόντων. Αυτές οι ουσίες χρησιμοποιούνται ευρέως σε συσκευασμένα τρόφιμα για την πρόληψη της αλλοίωσης, την αναστολή της μικροβιακής ανάπτυξης και την παράταση της διάρκειας ζωής. Η ανάλυση εντόπισε συσχετίσεις μεταξύ του διαβήτη τύπου 2 και τόσο των μη αντιοξειδωτικών συντηρητικών, όπως το σορβικό κάλιο, το νιτρώδες νάτριο, το οξικό οξύ και το προπιονικό ασβέστιο, όσο και των αντιοξειδωτικών συντηρητικών, συμπεριλαμβανομένων των εκχυλισμάτων ασκορβικού νατρίου, κιτρικού οξέος, φωσφορικού οξέος και δεντρολίβανου.
Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης την πρόσληψη συντηρητικών ανά κατηγορία. Η υψηλή κατανάλωση μη αντιοξειδωτικών συντηρητικών συσχετίστηκε με την ισχυρότερη αύξηση του κινδύνου διαβήτη, ενώ τα αντιοξειδωτικά συντηρητικά συνδέθηκαν με χαμηλότερο αλλά ακόμα αυξημένο κίνδυνο. Οι συσχετίσεις παρατηρήθηκαν ανεξάρτητα από τη συνολική πρόσληψη θερμίδων, την κατανάλωση ζάχαρης και άλλους δείκτες διατροφικής ισορροπίας, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι συσχετίσεις δεν εξηγούνται αποκλειστικά από ευρύτερα διατροφικά πρότυπα.
Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Nature Communications . Οι συγγραφείς τόνισαν ότι η μελέτη είχε παρατηρητικό σχεδιασμό, που σημαίνει ότι εντόπισε στατιστικές συσχετίσεις αντί να διαπιστώσει μια άμεση σχέση αιτίας-αποτελέσματος. Ωστόσο, σημείωσαν ότι τα αποτελέσματα ήταν σύμφωνα με την πειραματική έρευνα που υποδεικνύει ότι ορισμένα συντηρητικά μπορεί να επηρεάσουν τις μεταβολικές διεργασίες, συμπεριλαμβανομένης της ρύθμισης της γλυκόζης και της φλεγμονής.
Διατροφικά αρχεία που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση της έκθεσης σε πρόσθετα
Ο διαβήτης τύπου 2 είναι μια χρόνια πάθηση που επηρεάζει εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως και σχετίζεται με σοβαρές επιπλοκές όπως καρδιαγγειακές παθήσεις, νεφρική ανεπάρκεια και απώλεια όρασης. Η παγκόσμια συχνότητα εμφάνισης έχει αυξηθεί σταθερά τις τελευταίες δεκαετίες, μια τάση που συνήθως συνδέεται με αλλαγές στη διατροφή, σωματική αδράνεια και αυξανόμενη κατανάλωση επεξεργασμένων τροφίμων.
Η μελέτη έρχεται να προστεθεί σε ένα αυξανόμενο σύνολο ερευνών που εξετάζουν τις επιπτώσεις στην υγεία των υπερεπεξεργασμένων τροφίμων, τα οποία συνήθως περιέχουν πολλαπλά πρόσθετα, όπως συντηρητικά, χρωστικές και ενισχυτικά γεύσης. Προηγούμενες μελέτες πληθυσμού έχουν αναφέρει υψηλότερους κινδύνους παχυσαρκίας, καρδιαγγειακών παθήσεων και διαβήτη μεταξύ ατόμων με μεγαλύτερη πρόσληψη υπερεπεξεργασμένων τροφίμων. Η τρέχουσα έρευνα επεδίωξε να απομονώσει τον ρόλο των ίδιων των συντηρητικών και όχι της συνολικής επεξεργασίας τροφίμων.
Οι ερευνητές δήλωσαν ότι η διατροφική έκθεση εκτιμήθηκε χρησιμοποιώντας λεπτομερείς βάσεις δεδομένων σύνθεσης τροφίμων που προσδιορίζουν την περιεκτικότητα σε πρόσθετα σε επώνυμα τρόφιμα. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν πολλαπλά 24ωρα διατροφικά αρχεία κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης, επιτρέποντας στους ερευνητές να καταγράψουν τις αλλαγές στην κατανάλωση με την πάροδο του χρόνου και να μειώσουν την πιθανότητα σφάλματος μέτρησης. Οι περιπτώσεις διαβήτη τύπου 2 εντοπίστηκαν μέσω αυτοαναφορών που επικυρώθηκαν από ιατρικά αρχεία, χρήση φαρμάκων και βιολογικά δεδομένα, όπου ήταν διαθέσιμα.
Σχεδιασμός μελέτης που επικεντρώνεται σε μακροπρόθεσμα καταναλωτικά πρότυπα
Οι ειδικοί στη δημόσια υγεία σημειώνουν ότι τα συντηρητικά υπόκεινται σε κανονισμούς και θεωρούνται ασφαλή εντός των καθορισμένων ορίων πρόσληψης, αλλά η μελέτη υπογραμμίζει τη σημασία της συνεχούς αξιολόγησης των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων στην υγεία , ιδιαίτερα όταν τα πρόσθετα καταναλώνονται συχνά και σε συνδυασμό. Οι συγγραφείς δήλωσαν ότι θα χρειαστεί περαιτέρω έρευνα, συμπεριλαμβανομένων κλινικών και μηχανιστικών μελετών, για την καλύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο συγκεκριμένα συντηρητικά μπορούν να επηρεάσουν την μεταβολική υγεία.
Ενώ τα ευρήματα δεν απαιτούν άμεσες αλλαγές στους κανονισμούς για την ασφάλεια των τροφίμων, ενισχύουν τις υπάρχουσες διατροφικές οδηγίες που ενθαρρύνουν τον περιορισμό της κατανάλωσης τροφίμων υψηλής επεξεργασίας και την προτεραιότητα σε φρέσκες ή ελάχιστα επεξεργασμένες εναλλακτικές λύσεις. Οι ερευνητές δήλωσαν ότι τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να διαμορφώσουν μελλοντικές διατροφικές συστάσεις και να συμβάλουν σε συζητήσεις σχετικά με τη σύνθεση και την επισήμανση των τροφίμων, με στόχο τη μείωση του βάρους των χρόνιων μεταβολικών ασθενειών.
Η ανάρτηση «Έρευνα συνδέει τα συντηρητικά τροφίμων με τον διαβήτη τύπου 2» εμφανίστηκε πρώτα στο English Chronicle .